Wat ons het meest boeit aan het canyoningen is de ongerepte natuur die je als één van de weinige betreedt. Tot voor kort waren er in de meeste Europese canyons geen mensen geweest en kon de natuur zijn gang gaan. Dit resulteert in kleine natuurparkjes met allerlei bijzondere flora en fauna. Als we alle dieren en planten zouden bespreken die in de canyons voorkomen, dan kunnen we een hele encyclopedie vullen. We hebben er dan ook een paar uitgeplukt, die ons als schrijvers het meeste bekoorden tijdens onze vele canyontrips in de Guara

In Ainsa is het ecologisch museum. Hier laten ze op een interactieve manier iedereen kennis maken met de flora & fauna van de Pyreneeën en de Sierra de Guara.

Gieren
Gieren voeden zich met kadavers. De canyons vormen een ideaal broedgebied en vooral in Sierra de Guara (Spanje) vind je vele soorten gieren. Op dit moment is doodsoorzaak 1 onder de gieren hongersnood, doordat steeds meer boeren het vee niet meer los in de bergen laat lopen. Daarom worden er steeds meer kadaverplaatsen gemaakt, waar de gieren bijgevoerd worden.
De grootste gier is de vale gier (Gyps fulvus). Deze is een meter lang en heeft een spanwijdte van 3 meter. Hij heeft met zijn gewicht van 10 – 15 kilo moeite met opstarten en vliegt volledig op thermiek.
Bij ideale leefomstandigheden kan hij wel 60 jaar worden. Een andere veel voorkomende gier is een iets kleiner soort, de aasgier (Neophron percnopterus). Vanaf 1000 m hoogte kan een aasgier een prooi van 8 cm zien. Hij wordt ongeveer 35 jaar oud en blijft zijn hele leven bij één levenspartner. De lammergier (Gypaetus barbatus) is de meest bedreigde giersoort van Europa. Zijn bijnaam is “bottenkraker”. Hij jaagt zijn prooi tegen de rotswanden of drijft ze de afgrond in. De boeren zijn hier niet zo blij mee en hebben deze soort dan ook praktisch uitgeroeid

Slangen
In bijna alle canyons vind je slangen. In waterrijke canyons vind je water-
slangen en in semi-droge vooral de adder. Er zijn drie veel voorkomende
adders. De adder heeft een driehoekige kop. De snuit is afgerond en het oog
heeft een verticale pupil. In de nek vind je een omgekeerde V of een kruis.
’s Morgens en in de namiddag liggen ze graag in de zon. In de schemer gaan
ze op jacht. De aspisadder heeft in plaats van een ronde een omhooggerichtesnuit. Hij is ongeveer 60 cm lang. Deze soort houdt van een droge, rotsachtige bodem. De wipneusadder is de meest giftige addersoort. Hij is te herkennen aan zijn opvallende hoorn op de snuit. Totale lengte is tussen de 60 en 75 cm. Al deze slangen eten kleine vogels, hagedissen, muizen en grote insecten.

Salamanders

In de canyons kom je regelmatig salamanders en hagedissen tegen. De meest herkenbare is de vuursalamander. Een zwart / geel diertje van ongeveer 20 cm lang. Ze houden van ondiepe, heldere beekjes. De vuursalamander is geen goede zwemmer en kan in diep water zelfs verdrinken. In de warme maanden zie je ze vooral bij vochtig weer. Zie je er verschillende lopen terwijl het nog droog is, dan kun je er zeker van zijn dat het gaat regenen. Het voedsel bestaat uit insectenlarven en spinnen.

Flora

Door het droge, mediterane klimaat lijkt het in eerste instantie of er niet veel planten groeien in dit gebied. Alleen bij rivierbeddingen zie oase van groen. Toch als je verder kijkt zie je de verscheidenheid aan planten.

Als je door de guara loopt dan is het meest opvallend de geur van de kruiden.
Wij lopen dan ook elke dag even door het veld om rozemarijn, tijm en bonenkruid te plukken. Ook vind je er veel lavendel. Voor de borrelaars onder ons. Het stikt er van de jeneverbes.

In de canyons komen veel planten voor. Vijgenbomen groeien op de meeste vreemde plaatsen. In mei bloeien de prachtige witte bloemen die zo aan de rotsen lijken geplakt.

Helaas ben ik niet zo thuis in alle planten namen. Mocht u me kunnen helpen of heeft u extra informatie? Stuur dan een mail. Wij plaatsen het dan op deze pagina!