De Sierra de Guara bestaat uit 3 hoofdcanyons met vele kleine zijtakken. De grondsoort van de Sierra de Guara is een mengeling van kalk en zandsteen met coglomeraat. Doordat zandsteen en kalk poreus zijn hebben water en wind vrij spel. Hierdoor ontstonden de mooiste variaties in het landschap.

Hoe ontstaan canyons?

Er zijn twee hoofdoorzaken voor het ontstaan van een canyon: verschuivingen in de aardkorst en erosie. Op sommige plaatsen scheurt de aardkorst open. Deze scheuren vullen zich dan gemakkelijk met water. Erosie krijgt dan grip op het landschap en slijt een nieuwe canyon uit. Op de plaatsen waar de aardkorst gestegen is, heeft wind, water en gletsjers de kans om canyons te vormen.

De wind heeft pas vrij spel als er al een begin is gemaakt. Water slijt langzaam aan, beetje bij beetje, een stukje van het landschap uit. In sedimentair gesteente gaat dit een stuk sneller dan bij graniet. Gletsjers breken soms hele stukken van het landschap af door het enorme gewicht dat zij bezitten. In de alpen zijn de gletsjerdalen herkenbaar aan de V-vorm. Doordat de alpen omhoog gedrukt zijn, bestaan de lagen van onder naar boven uit graniet, metamorfisch en sedimentair gesteenten. De bovenste laag is zacht en slijt makkelijk uit, de onderste laag is hard. Hierdoor ontstaat de V-vorm.

In gebieden waar de grond voornamelijk uit zandsteen en kalk bestaat hebben wind en water meer vrij spel. Hierdoor ontstaan rondere vormen, dan bij hardere steensoorten. De Sierra de Guara heeft dan ook het meeste weg van de Grand Canyons uit Amerika.